Terug naar de jaren ’80

De tijd van het jaar nodigt uit tot terugkijken. Mede ook naar aanleiding van de voorbereidingen op de GOAT-lijst 2020 van MasterTennis. Blijft Roger Federer daarop de Greatest Of All Time? Vanavond gaan onze gedachten terug naar de jaren ’80. In dat decennium kwam onze liefde voor het tennis tot bloei. Jeugdherinneringen werden gemaakt en idolen stonden op. Tevens waren de jaren ’80 de laatste periode waarin toptennissers allemaal ouder waren dan wij.

De heerser aan het begin van dit decennium was natuurlijk Björn Borg. Maar hij was niet onze held. Dat was John McEnroe. Meer dan 200 posters van McEnroe hingen aan de muur van de jongenskamer. Plaatjes van 2 bij 2 centimeter meegerekend. Het hoogtepunt voor ons als fans was natuurlijk het jaar 1984 van McEnroe, met zijn score van 82 overwinningen en slechts 3 nederlagen. Vooral de veegpartij tegen Jimmy Connors in de finale van Wimbledon was onvergetelijk. Zoete wraak voor zijn nederlaag tegen Connors in 1982.

Maar er was ook verdriet. Vooral na het verlies in de finale van Roland Garros tegen Ivan Lendl. Met een voorsprong voor McEnroe van 2-0 in sets gingen we zelf de baan op voor een finale. In de wetenschap dat onze favoriet ging winnen. Maar terug in het clubhuis bleek de partij toch nog bezig, in de vijfde set, met McEnroe aan de verliezende hand. Wat een drama! Ivan Lendl was een van de andere grote spelers van de jaren ’80. Zoals een fan van McEnroe betaamt, háátten we Lendl. De machinale, stoïcijnse oostblok Europeaan, met irritante maniertjes, die vaker van McEnroe won dan wij konden verdragen.

Later werden de jaren ’80 het tijdperk van Boris Becker en Stefan Edberg. Dat Becker in 1985 Wimbledon won als jongste speler ooit, vonden we mooi. Dat hij een jaar later zijn titel prolongeerde, vonden we schitterend. Met Edberg hadden we niet zoveel. Hem vonden we eigenlijk maar saai. Van het Centre Court van Wimbledon zei Becker graag dat het zijn tweede huiskamer was. De pers praatte dat gretig na. Maar Becker verloor de finales van Wimbledon in 1988 én 1990 van Edberg. Daarna verloor hij nog finales van Michael Stich en Pete Sampras. Blijkbaar voelde Becker zich toch niet helemaal thuis in zijn tweede huiskamer.

30 jaar later is er het nodige veranderd. John McEnroe is inmiddels een gevierd tenniscommentator, met scherpe analyses en met de nodige humor. Van hem zijn we nog steeds fan. Op onze GOAT-lijst is hij de nummer 9. Het kan verkeren: de tennisser Ivan Lendl zijn we met terugwerkende kracht gaan waarderen en bewonderen. Al zijn eigenschappen op de tennisbaan waar we ons vroeger zo aan ergerden, zien we nu als kwaliteiten. Hij is de nummer 5 op de GOAT-lijst. Ook anno 2020 verslaat Lendl McEnroe. Stefan Edberg is nog steeds de vriendelijke, wat saaie figuur op de achtergrond en nummer 18 op de lijst. Boris Becker staat op plek 22, maar is privé diep gevallen. In 2017 werd hij failliet verklaard en momenteel loopt er een zaak tegen hem vanwege het (vermeend) verborgen houden van bezittingen voor schuldeisers.

Met de helden uit je jeugd loopt het soms goed af, soms niet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s