De opvolger

Daar is-ie, de grote ster van de zeer nabije toekomst: de Spanjaard Carlos Alcaraz. 18 jaar en niet meer tegen te houden. Won gister in Rio, ATP500, de finale van Schwartzman – toch geen onbenullige gravelspeler. Jonge sterren in overvloed de laatste jaren. FAA, Sinner of al iets langer geleden, Tsitsipas en Rublev. Ze werden allemaal – ook vaak door ons – bestempeld als mogelijke slamwinnaar, Rublev uitgezonderd.

Maar Alcaraz is van een hogere orde, nu is er bij ons geen enkele twijfel meer over zijn weg naar de absolute top. Hij ademt in alles de spirit en energie uit van Rafa. Zijn intensiteit is bizar, soms irritant (dat vuistje na elk punt), maar ook intimiderend en tegelijkertijd aanstekelijk. Hij zet de baan in brand; hier gebeurt het. Dit is waarom je naar tennis kijkt, de ogen aan de buis gekluisterd in plaats van dat je afdwaalt naar Twitter of wat dan ook.

En dan is er natuurlijk het decor van Rio – zoveel leuker dan de Europese indoorbanen. De zon, de regen, de wolken, het gravel, het enthousiaste publiek, zo is het allemaal bedoeld. Hoe verder? Dit gravelvoorjaar wordt voor hem. Een 1000-toernooi winnen? Waarom niet. En ver komen in Parijs – zeker mogelijk met zijn verbeterde ranking.

Wat gisteravond ook opviel: de Nederlandse commentator was niet gecharmeerd van de outfit van Alcaraz (een hemdje) en, veel belangrijker, de perfecte dropshots van de Spanjaard. Vaak een direct punt en schitterend uitgevoerd. Een wapen naast zijn groundstrokes, loopvermogen en wat al niet meer. Rafa kan met een gerust gevoel stoppen; zijn opvolger is gearriveerd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s