Interview Raemon Sluiter, deel 2

🎾 DEEL 2. Nederlands succesvolste tenniscoach van het moment bracht Kiki Bertens naar de wereldtop en gaat nu aan de slag met Julia Goerges, nummer 9 op de wereldranglijst in 2018. Raemon Sluiter, net terug uit Berlijn, nam alle tijd om met MasterTennis te praten. Vandaag deel 2 van ons interview over onder meer de nadelen van oncourt coaching en het al dan niet doorgaan van de US Open.

🎾 Kun je je een moment van oncourt coaching van Kiki herinneren waarbij jouw coaching hét verschil maakte in de wedstrijd?

🥎 RS: ‘Lastig, want het is mijn coaching, maar het is altijd háár uitvoering. In de halve finale van het toernooi van Neurenberg tegen Julia Goerges stond ze 4-1 achter, werd ze helemaal weggetikt. Ze riep me de baan op. Kiki vindt het lekker om lang in de crossrally te blijven en niet degene te zijn die als eerste langs de lijn opent. Terwijl Julia het lekker vindt om te staan en dan gewoon uit te halen. Als zij langs de lijn opent dan heb je een groot probleem. Toen heb ik gezegd: ik weet dat je graag cross speelt, maar tegen haar gaan er geen twee ballen meer dezelfde hoek in. Je moet haar alleen maar aan het werk zetten. Dat is geen hogere wiskunde, maar voor Kiki op dat moment wel een grote stap.’ ‘Omdat plan A niet werkt vraag je aan je speelster om iets te doen wat uit haar comfortzone ligt. En dat werkte goed, want het spelbeeld van de wedstrijd draaide door een tactische aanpassing. Maar bij Kiki is dat een van de weinige voorbeelden geweest, omdat 90% van de oncourt coaching over haar mentale status ging.’

🎾 Heeft oncourt coaching het tennis veranderd bij de dames?

🥎 RS; ‘Het heeft het niveau van het tennis ten nadele veranderd. Ja, weet je, als je zelf die puzzel leert oplossen, dan word je een betere speler. Zo simpel is het. Als ik nu met een zestienjarige speelster zou gaan werken, dan zou ik met haar regelmatig fases afspreken waarin we niet aan oncourt coaching doen. Want als zij zelf leert om problemen op te lossen, dan wordt ze een betere speelster. Tennis is man tegen man of vrouw tegen vrouw en het oplossen van die puzzel hoort daar bij. Dat maakt dat ik eigenlijk tegen oncourt coaching ben. Maar in het geval van Kiki en mij heeft het erg in ons voordeel gewerkt. Omdat onze samenwerking op een gegeven moment zo sterk was dat we wel zeker waren van de manier waarop we een wedstrijd konden draaien, tactisch of mentaal. Voor ons was dat wel prettig, maar ik ben er toch nog steeds niet voor.’

🎾 Verwacht je dat het op de mannentour ooit geïntroduceerd gaat worden?

🥎 RS: ‘Het is bij de mannen bij de ATP Cup geprobeerd. Om het echt in te voeren moet het eerst door de ATP spelersraad. Maar er zijn simpelweg meer spelers tegen dan voor, met dezelfde argumenten als ik heb.’

🎾 Doe je in je coaching veel met statistieken?

🥎 RS: ‘Ja, dat doe ik wel, maar ik gebruik ze niet als leidraad. Ik gebruik ze om te kijken of ik dingen goed gezien heb. Of Kiki 67% van de punten wint als ze naar buiten serveert, dat maakt uiteindelijk niet zo heel veel uit. Ik pak de statistieken erbij om te zien of ik de grote lijnen in de wedstrijd goed heb gezien. Dat zijn de statistieken die jullie als tv-kijkers ook zien. Daarnaast de statistieken die ik zelf maak door met pen en papier de wedstrijd terug te kijken en te turven. Dan bekijk ik zaken die ik interessant vind, waar de speelster en ik aan gewerkt hebben. Bijvoorbeeld de goede en slechte aanvalsballen met de forehand. Daarvan noteer ik wat er fout ging bij de mindere aanvalsballen. Vervolgens beslis je of je daar verder aan gaat werken. Want je moet prioriteiten stellen bij datgene wat je doet. Je kunt niet aan alles werken.’ ‘En soms turf ik slagen van een tegenstandster. Bijvoorbeeld Simona Halep, derde ronde Wimbledon. Dan kijk ik hoe zij speelt tegen een tegenstandster die een betere forehand heeft. Turven wat ze doet, wat ze bij de tweede service doet, om maar zoveel mogelijk informatie in te winnen. Maar ja, het interessante bij Kiki was dat ze voor een wedstrijd zo gespannen was, dat je niet heel veel informatie in haar kreeg. Dus vervolgens moest ik de vele informatie die ik had terug zien te brengen tot één of twee van de belangrijke zaken, want anders werd het in haar hoofd te onrustig.’

🎾 Is dat alle topspeelsters eigen of geldt dat vooral voor Kiki?

🥎 RS: ‘Nou ja, Kiki heeft er zelf nooit een geheim van gemaakt dat ze veel last heeft van spanning. Ik denk dat het bij haar wel extreem was. Dat was ook wel één van de punten, nou ja, ik wil niet zeggen waarom onze samenwerking verbroken is, maar ik wilde wel dat zij uiteindelijk meer naar video’s ging kijken. Dat ze meer naar zichzelf ging kijken, dat wij samen naar wedstrijden van haar zouden gaan kijken. Zo van: goh, jij vond dat je wel redelijk gespeeld had, ik ben het daar niet helemaal eens. Laten we samen gaan zitten, dan zeg jij wat je goed vond, ik wat ik niet goed vond, zodat we daar dingen uit kunnen halen waar we aan kunnen werken. Maar dat wilde zij gewoon niet. De confrontatie was voor haar te groot. Door het nog een keer te zien zou ze zich nog slechter gaan voelen. Voor mijn gevoel was dit echt nodig om de laatste stap te maken: een Grand Slam winnen of nummer 1 van de wereld worden.’

🎾 De Tour start begin augustus weer. Is er een type speler dat een voordeel kan halen uit de lange pauze die er geweest is?

🥎 RS: ‘Moeilijk te zeggen. Ik denk dat veel spelers de herstart benaderen alsof ze een lange novemberperiode gehad hebben. Ze gaan zich nu opnieuw voorbereiden op het seizoen. Je zou denken dat jonge jongens nu de mogelijkheid hadden om aan slagen te werken, om een bepaalde slag te veranderen. Dat doe je normaal gesproken niet tijdens het seizoen. Maar toch ben ik geneigd te denken dat de ervaring en het gevulde rugzakje van spelers als Djokovic en Nadal maken dat zij beter met de situatie om kunnen gaan dan de jonge jongens, zoals Tsitsipas.’ ‘Ik denk trouwens dat de US Open uiteindelijk niet doorgaat. Ik ben zelf bij het demonstratietoernooi in Berlijn geweest en ik heb daar gezien hoe moeilijk het allemaal te organiseren en te handhaven is, met 12 spelers die daar rondlopen. Als je dat plaatje, inclusief dubbelspelers, maal pakweg 500 moet doen, dan zitten daar zoveel haken en ogen aan, dat ik denk dat het uiteindelijk niet gaat lukken. En dat denk ik ook van Roland Garros. Ik verwacht dat door het hele jaar uiteindelijk een streep gaat.’

🎾 Hoe kwam je uit bij Julia Goerges?

🥎 RS: ‘Ik wil niet meer fulltime reizen. Niet meer 35 weken per jaar weg zoals ik de laatste jaren met Kiki heb gedaan. Wel 20 tot 22 weken. Dan kom je bij een speler of speelster uit die wat verder in de carrière is. Niet iemand bij wie je er nog alles in moet stampen en bij wie je het gevoel hebt dat je er week in week uit bij moet zijn. Een man of vrouw maakte me niet zoveel uit. Julia Goerges is gewend om ook weken alleen te reizen. Ze vindt dat prima en gaf aan dat ze dan ook dingen zelf kan uitproberen. Daarmee hadden we een basis om op verder te gaan. Ze zei ik ben 31, ik wil graag nog zo’n anderhalf jaar spelen en kijken of ik nog dingen kan bereiken die ik nog niet heb bereikt. Ze heeft nummer 9 van de wereld gestaan en de halve finale op Wimbledon gehaald, dus ze legt de lat in ieder geval hoog. Ze heeft een van de beste conditietrainers op de tour in dienst genomen, dat is een goed signaal. Ze heeft echt een big game. Ze kan goed serveren en haar forehand is vanuit alle standen levensgevaarlijk. Waar ze alleen last van heeft is dat haar keuzes onder druk niet altijd even jofel zijn. En als dingen even tegenzitten gaat ze vrij snel twijfelen aan de manier waarop ze speelt. Ik zou haar daarmee willen helpen. Daar ligt wel een parallel met Kiki. Maar Kiki is vooral solide, terwijl Julia echt wapens heeft.’

🎾 Nu je weer met het coachingsvak bezig bent, waar geniet je vooral van?

🥎 RS: ‘Het feit dat je weer met iemand bezig bent op de baan, waar ik helemaal in mijn element ben. Dat ik weer bezig ben met het tennisspel en iemand beter kan laten tennissen en zich beter over zichzelf kan laten voelen. Dat is echt mijn plek. Als ik over een aantal jaren nog minder wil reizen, zou het leuk zijn om in Nederland iets te beginnen. Bijvoorbeeld om jeugd klaar te stomen, waar andere coaches vervolgens mee kunnen gaan reizen.’

🎾 Dank aan Raemon! Waardeer je onze tennisblog? Geef onze pagina een like.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s